คนเราเกิดมาไม่ช้าไม่นานก็ตาย

เกิดมาเพื่อตัวเองคนเดียว
หรือเพื่อคนที่ตนรักไม่กี่คนก็มีค่าน้อย
เกิดมาเพื่อกลุ่มชน เชื้อชาติ หรือศาสนา
ก็มีค่ามากขึ้นมาอีกหน่อย แต่ก็น้อยอยู่ดี
คนมีปัญญาเกิดมาทั้งที
ควรส่งเสริมความดี
สร้างสรรค์ความงาม
และสื่อสารความจริง
อันเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง ให้กว้างใหญ่
โดยไม่จำกัดกลุ่มชน เชื้อชาติ หรือศาสนา
ด้วยจิตอันเป็นอิสระจากกิเลสตัณหา
จึงหมดความหวังได้ คงไว้แต่ความหวังดี
ซึ่งย่อมจะไม่มีความเห็นแก่ตัวอีกต่อไป
เมื่อทำได้แบบนี้ก็จึงจะพูดได้เต็มปากว่า
“กูเกิดมาไม่เสียชาติเกิดแล้วโว้ย”